WWeHustle

Triple H

By WWEHuSTLE

Hhh.jpg


Triple H, właśc. Paul Michael Levesque (ur. 27 lipca 1969 roku w Nashua w stanie New Hampshire w USA) - amerykański zawodowy zapaśnik, aktualnie występuje WWE w brandzie RAW. Jego aktualny pseudonim to skrót od Hunter Hearst Helmsley.

Wczesna kariera [

Levesque urodził się w Nashua, New Hampshire. W młodości był fanem wrestlingu, a jego ulubionym zapaśnikiem był Ric Flair. Levesque dowiedział się o kulturystyce w wieku czternastu lat, po ukończeniu szkoły średniej w 1987 r., Levesque wział udział w kilku konkursach kulturystycznych. Został koronowany Teenage Mr. New Hampshire, w wieku dziewiętnastu lat. W tym czasie poznał Teda Arcidiego i zaczął rozważać karierę w wrestlingu. Levesque zapisał sie do szkoły wrestlingu polaka Killera Kowalskiego w 1992 r. Polecił mu to Arcidi. Wystąpił na gali Independent Wrestling Federation (IWF), która promowała praktykantów ze szkoły Kowalskiego. Oto stał się IWF Heavyweight Champion i zaczął używać nazwy Terra Ryzing.

World Championship Wrestling

Na początku 1994 r., Allen podpisał roczną umowę z World Championship Wrestling (WCW). W swoim pierwszej walce w telewizji, podczas zmagania jako heel pokonał Briana Armstronga. W dalszym ciągu używając nazwy Terra Ryzing do połowy 1994 r., kiedy został przemianowany na Jean-Paul Levesque. Levesque zaczął mówić nawet z francuskim akcentem. W tym czasie zaczął używać jako finishera Pedigree.

Allen miał krótki feud z undertakerem, który zakończył się na Starrcade 1994 po tym jak undertaker publicznie się skompromitował przegrywając alkę po zaledwie 20 sekundach . Od roku 1994 i na początku 1995 r., Levesque krótko współpracował z Mr. Stevenem Regalem, który grał Angielskiego arystokrate dzięki czemu pasowali do siebie. Tag trwał był krótko. Lévesque zaczął pracować dla World Wrestling Federation (WWF) w styczniu 1995 r. po tym jak WCW odrzuciło jego wniosek o kariere singlową .

World Wrestling Federation

Występował tam jako Hunter Hearst Helmsley.

Był członkiem następujących stajni (grup) - D-Generation X (inni członkowie: Shawn Michaels, Chyna, X-Pac, Road Dogg, Billy Gunn) oraz Evolution (inni członkowie: Ric Flair, Batista,Randy Orton)


Na Wreastlemania 18 The Game(wtedy Intercontinental Champion) zdobył pas World Heavyweight.Pasy zostały zunifikowane.

Powrót na RAW (2009)

McMahon's vs. Legacy

Na Gali No Way Out 2009 odzyskał pas federacji WWE w walce Elimination Chamber Match. Na gali RAW 16 lutego włączył się do feudu pomiędzy McMahonami a Legacy, czego wynikiem był pojedynek na Wrestlemanii XXV o pas WWE Championship przeciwko Randy'emu Ortonowi. Walkę tę wygrał, broniąc pas. Na gali Backlash przegrał 6 man tag-team match w składzie : Triple H , Shane McMahon i Batista, przeciwko Legacy, tym samym tracąc pas WWE na rzecz Randy'ego Ortona. Orton zastosował na Triple H' u swoje firmowe kopnięcie, a potem go spinował. Ten kop w głowę kontuzjował Triple H' a.

Powrót HHH i atak na Legacy

Triple H powrócił na ring w czasie walki o pas WWE Championship w której to The Animal Batista miał bronić pasa, lecz z powodu kontuzji nie stawił się na gali Raw, co było nieszczęściem Ortona. Po chwili pojawiła się karetka, oraz wychodzący z niej The Game. Przed wejściem na ring odrzucił młot i własnoręcznie zmasakrował Randy'ego Ortona, który chciał użyć stalowego krzesła. Tydzień później odbyła się walka HHH vs Cena vs Orton vs Big Show walkę tę wygrał Orton, dlatego że HHH wykonał na Big Show'ie Pedigree, potem Cena na HHH f-u potem to samo na Big Showa, Orton wyrzucił Cenę z ringu i wykonał RKO na Big Showie po czym odliczył go do trzech i został nowym mistrzem WWE. Tego samego wieczoru odbyła się walka 10 Men Battle Royal, którą wygrał Triple H, wyrzucając jako ostatniego Johna Cenę. Dzięki temu dostał możliwość ponownej walki z Orton'em o pas mistrzowski na zasadach Last Man Standing na następnej gali. Walka zakończyła się odliczeniem obu zawodników, przez co Orton zachował swój pas.

Ponowne spotkanie z Ortonem

Triple H po raz kolejny spotkał się z Randym Ortonem na The Bash 28 czerwca 2009. Mr. McMahon powracający po krótkiej przerwie na RAW zarządził 3 Stages of Hell Match. Pierwszym "stopniem" piekła miał być zwyczajny mecz na normalnych zasadach, drugim No Holds Bared Match, trzecim zaś Stretcher Match. Już przy wejściu HHH widać było, że będzie miał problemy z powodu kontuzji lewego kolana, które od dłuższego czasu przeszkadzało The Game w dojściu do świetnej formy. Randy Orton wiedział co ma robić od samego początku atakował kontuzjowane kolano The Game. Po wymianie ciosów Randy zaczął dominować nad HHH. Triple H postanowił odpuścić tę walkę ale i osłabić Orton'a. Gdy Orton wykonał Backbreaker na HHH ten sturlał się poza ring. Orton kazał odliczać sędziemu a sam odwrócił się plecami. The Game wyciągnął krzesło spod ringu i zaatakował Ortona. Gdy masakrował Randy'iego krzesłem został zdyskwalifikowany. 1-0 dla Ortona. Orton po tych uderzeniach spadł z ringu wtedy rozpoczął sie kolejny mecz No Holds Bared. HHH szybko wykonał Pedigree na Ortonie odliczył Ortona i 1-1. Następnie sędziowie przywieźli nosze, na których miał zostać wywieziony zawodnik. The Game szybko ułożył Ortona na noszach był już prawie przy linii gdy Randy zeskoczył z noszy i uderzył nimi HHH w kolano. Walka przeniosła się na trybuny miedzy kibiców jeden drugie na zmianę okładali się ciosami. Następnie gdy wrócili w okolice ringu Orton pchnął Triple H w schody. Rozmontował je i gdy próbował uderzyć nimi HHH został podcięty i sam uderzył głową w schody. The Game zawiózł po tym Ortona pod linie, którą mieli przekroczyć lecz nie udało się. Po tym jak Orton wykonał DDT na HHH wsadził go na nosze już był przy linii lecz Hunter zeskoczył. Gdy The Game leżał na ziemi Orton rozpoczął swój taniec żmiji ogłaszając, że chce wykonać RKO. Nie udało się HHH odepchnął go Randy uderzył w ścianę a HHH wykonał Pedigree. Ułożył Ortona na noszach zostały centymetry ale niestety po raz kolejny walkę przerwali Cody Rhodes i Ted DiBiase (Legacy). Pobili The Game i Orton przewiózł Huntera za linie i wygrał 2-1 broniąc tytuł WWE Championship. Ale to nie był koniec bójki ponieważ HHH nie odpuścił wyciągnął z pod podłogi swojego "przyjaciela" znany rywalom młot. Pobił Legecy i obwieścił że to nie koniec tego feudu.

Night of Champions

Aby poznać rywala Randiego Ortona w walce o pas WWE Championship na Night of Champion's zorganizowano eliminacje. W których Triple H zmierzył się z MVP, wygrywając. Na kolejnej gali RAW, HHH zmierzył się z John'em Cena (który wcześniej pokonał The Miz'a). Podczas walki na ring wtargnęli Legacy. Z tego powodu doszło do dyskwalifikacji obu zawodników. W tym momencie na scenę wszedł Milion Dolar Man, zapowiadając Triple Threat Match Championship pomiedzy Randy Ortonem, Triple H i John Cena'a. 13 lipca 2009 na gali RAW w ringu zmierzyli się Triple H, John Cena & Seth Green vs. Legacy. Podczas niej doszło do przypadkowego uderzenia John'a Ceny przy użyciu "przyjaciela" młota przez Triple H. Na Night of Champions wygrał Randy Orton i obronił pas Mistrzowski.

Summer Slam - Powrót DX

Po przegranym meczu przeciwko Legacy 3 sierpnia na RAW Triple H zapowiedział powrót grupy. Podczas kolejnej gali spotkał się z Shawn'em Michaels'em, aby reaktywować tag team. Przed SummerSlam pojawili się na RAW, gdzie zostali zaatakowani przez Legacy. Na SummerSlam pokonali ich. Następnego dnia na gali RAW, urządzili urodziny Vince McMahon'owioraz odbyli ponowną walkę z Legacy, tym razem w teamie z Vincem.

Na Breaking Point DX zmierzyli się z Legacy w submission matchu, gdzie Cody Rhodes i Ted DiBiase zmusili Shawna Michaelsa do poddania się.

Na Hell in a Cell Dx pokonało Legacy w walce typu Hell in a Cell.

Na Survivor Series wygrał John Cena i zatrzymał Pas WWE.

Na kolejnym po Survivor Series PPV (TLC:Tables, Ladders and chairs) DX pokonało Jeri-Show W TLC matchu i zdobyło zunifikowane pasy tag-teamowe.

W Wrestlingu

Akcja kończąca

  • The Pedigree

Rozpoznawalne ruchy

Menadżerowie

Pseudonimy

Ścieżki dźwiękowe

Tytuły/Osiągnięcia

World Wrestling Federation/Entertainment


źródło : www.pl.wikipedia.org

 

By WWEHuSTLE

Kariera wrestlerska

Swoją karierę wrestlerską rozpoczął w 2000 roku w „Ultimate University”. Występował wówczas pod nickiem „The Prototype”. W kwietniu 2000 roku stoczył walkę Dave'm Batistą, która wygrał i tym samym zdobył pas UPW Heavyweight Champion.

W 2001 roku Cena występował dla Ohio Valley Wrestling (OVW), dla której przez 3 miesiące był mistrzem wagi ciężkiej, a przez dwa miesiące mistrzem Tag teamowym z Rico Constantino. Jest jedynym zawodnikiem który był jednocześnie mistrzem WWE World Tag Team Championem (z Shawnem Michaelsem) i WWE Championem.

2002/2003

John Cena zadebiutował na gali Smackdown w poazowej walce z Kurtem Angelem pomimo tego że przegrał jego styl walki spodobał się publiczności. Potem próbował szczęścia w tag teamie z Billy Kidman ale już podczas pierwszej walki przegrali z Kurtem Angle i Chrisem Beniot. Potem John Cena oskarżał Kidmana o porażkę i doszło pomiędzy nimi do walki którą Wygrał Cena. Potem został skierowany do Teamu Angel i zmierzyli się oni przeciwko Team Lesnar, kiedy doszło do walki zwyciężył Team Angle na ringu pozostali John Cena i Chris Benoit.

2004

Na Hallowen John Cena przebrał się za rapera. Na Royal Rumble został wyeliminowany przez Big Show co po pewnym czsie doprowadziło do Feudu między nimi. W końcu zmierzyli się w walce w której stawką był pas U. S. Championa którego miał w posiadaniu The Giant. Walkę tę wygrał John Cena i stał się nowym U. S. Championem. Potem wdał się w konflikt z General Managerem grupy Smackdown - Kurtem Angle który pozbawił go pasa. Po pewnym czasie Cena odzyskał pas pokonując Booker T. Kiedy na Smackdown debitował Carlito na ring też wyszedł John Cena zlekceważył go w wyniku czego Carlito wykonał na nim DDT. Potem doszło do walki między nimi którą wygrał Carlito i odebrał mu pas. John zajął się kręceniem zdjęć do filmu The Marine, który to był debiutem dla wrestlera na srebrnym ekranie. Po powrocie, w listopadzie, Cena zdobył pas US title pokonując Carlito.

2005 [

Na początku Wziął udział w Royal Rumble i w finale pozostał na ringu tylko on i Batista. Zarówno The Animal jak i Cena wylecieli w jednym momencie poza liny. Na ringu pojawił się jednak Vince McMahon i kazał walczyć od nowa zwyciężył Batista. Po pewnym czasie WWE Champions JBL chciał aby jego kolega Orlando Jordan chcieli pozbawić Johna Cena pasa. podkoniec walki Ceny z Jordanem, JBL uderzył Johna Cena Pasem mistrzowskim i w tym momencie OJ odliczył go i stał się nowym U. S. Championem. John Cena chciał Rewanżu lecz na ring wkroczył Theodore Long i powiedział że na Wrestlemani John Cena zmierzy się z JBL o pas WWE Championship. Gdy doszło do pojedynku zwycięzcą okazał się Cena. Potem przeszedł on z Smackdown do RAW tam tytuł próbował mu odebrać Chris Jericho ale i on równiesz został pokonany.

2006

Cena przegrał tytuł WWE Championship na pierwszej gali WWE pay-per-view w 2006 roku - New Year's Revolution, jednak nie w walce Elimination Chamber, w której uczestniczył, i którą wygrał, a w walce po Elimination Chamber, kiedy to Edge wykorzystał swoją szanse -Money in the Bank contract, który mu gwarantuje walke w dogodnym dla siebie terminie o WWE Champion. Edge dwukrotnie wykonał swoją akcję kończącą (Spear) i spinnował przeciwnika zdobywając tytuł. Cena tym samym, stracił swój tytuł mistrzowski po 280 dniach od jego zdobycia od JBLa. Już trzy tygodnie później Cena zdobył ponownie tytuł w walce na gali Royal Rumble pay-per-view. Potem Zmierzył się z Triple -H którego pokonał Na Wrestlemani 22.Potem Cena przegrał tytuł WWE Championship po raz drugi w 2006 roku na gali One Night Stand, spinnowany przez Rob Van Dama po interwencji Edge`a. Cena w ostateczności wygrał pas w walce Tables, Ladders, and Chairs match na wrześniowej gali Unforgiven pay-per-view. Walka dodatkowo posiadała stypulacje, w której, w razie przegranej Ceny. Potem doszło do walki w której miała wyłonić najlepszego Championa Federacji WWE. Triple Threat match na gali Cyber Sunday w listopadzie John Cena zmierzył się z King Booker (World Heavyweight Champion ze SmackDown), i Big Show (ECW World Champion). Po tym John Cena rozpoczął Feud z Umaga o tytuł WWE Championship.

2007

Dzień po Royal Rumble John Cena w Tag Teamie z Shawnem Michaelsem pokonali Tag Team Rated-RKO (Edge i Randy Orton) zdobywając pasy World Tag Team Championship. 2 kwietnia na gali Raw, po przegranej walce na gali WrestleMania 23 przez Shawna Michaelsa, ten odwrócił się od Ceny, powodując utratę pasów mistrzów Tag Team w battles royal. W ostateczności pas został zdobyty przez The Hardys. Potem do Feudu Między Cena vs HBK doszli jeszcze EDGE i Randy Orton W ostateczności John Cena ich pokonał. potem kilka razy walczył z The Great Khali. Potem pretendentem do tytułu został Randy Orton. Podczas walki z Mr. Kennedym 1 października 2007 roku na gali Raw, Cena doznał ciężkiej kontuzji mięśnia klatki piersiowej. Kontuzja i 7-miesięczna przerwa w występach wrestlera została sprzedana fanom jako wynik ataku Randy Ortona. W wyniku kontuzji, na gali ECW, następnej nocy, Vince McMahon odebrał pas Johnowi Cenie, kończąc tym samym najdłuższy reign od 19 lat.

2008

John Cena powrócił wchodząc jako 30 uczestnik walki Royal Rumble. Zwycięstwo zapewniło mu walkę o wybrany pas mistrzowski na gali WrestleMania XXIV. Następnie walczył o mistrzowski tytuł już w lutym, na gali No Way Out, jednak wtedy, ówczesny WWE Champion - Randy Orton, zachował tytuł przegrywając przez dyskwalifikację. Dzień po gali No Way Out, została ogłoszona walka na WrestleMania XXIV o pas WWE Championship, jako Triple Threat Match - Triple H, Randy Orton, oraz John Cena. Na Wrestlemanii jednak Johnowi Cenie ponownie się nie poszczęściło, gdyż nie udało mu się pokonać przeciwników i zdobyć pas. Potem próbował zdobyć pas w walce John Cena vs JBL vs Triple -H vs Randy Orton. Cena został wyeliminowany przez Ortona. The Great American Bash. 4 sierpnia na gali RAW, Cena zdobył po raz drugi w karierze pasy World Tag Team Champion w Tag Teamie z Batista, pokonując Cody Rhodes i Ted DiBiase, jednak tydzień później pasy wróciły do swoich poprzednich właścicieli. Na gali Summerslam Cena uległ w walce z Batistą. John Cena stał się pretendentem do tytułu CM Punka - World Heavyweight Championship lecz z powodu kontuzji zastąpił go Rey Mysterio.John powrócił na ring w listopadzie, gdzie na gali Survivor Series pokonał Chrisa Jericho i po raz pierweszy w karierze zdobył pas World Heavyweight Championship.

2009

Potem tytuł stracił na rzecz Edgea lecz po pewnym czasie John Cena mu go odebrał i stracił go w walce z EDGE którem pomógł Big Show. The Miz chciał walki z Johnem Ceną lecz on był skontuzjowny przez Big Showa ,gdy zakończył Feud z The Miz feudował z Legacy niejednokrotnie walczył w teamie z Triple -H przeciwko legacy. Cena dostał szansę na Tytuł WWE Championa który był w posiadaniu Randy Ortna Na WWE Breaking Point John Cena odebrał Ortonowi tytuł lecz na Hell in Cell Orton mu go odebrał. Cena niemógł się pogodzić ze stratą tytułu i żądał rewanżu Orton zgodził się na rewanż ale w godzinnym Iron Match który wygrał John Cena 6 do 5 . Na Survivor Series 2009 Cena obronił pas WWE w Triple Threat Matchu przeciwko Triple H'owi i Shawnowi Michaelsowi. 13 grudnia na gali TLC (Tables, Ladders and Chairs) Cena przegrał z Sheamusem w walce Tables match i utracił tytuł mistrza. Dzień później na gali RAW zdobył statuetkę Slammy Award dla zawodnika roku(Superstar of the Year), pokonując w miniturnieju CM Punka i Randy'ego Ortona. Na ostaniej gali RAW w tym roku, 28 grudnia, ponownie zmierzy się z Sheamusem o pas WWE Championship.

Sukcesy

World Wrestling Entertainment

Ohio Valley Wrestling

Ultimate Pro Wrestling

  • UPW Heavyweight Champion

Pro Wrestling Illustrated

  • PWI Feud roku (2006) vs. Edge
  • PWI Walka roku (2007) vs. Shawn Michaels Na Raw 23 Kwietnia
  • PWI Największa poprawa w roku.
  • PWI Najbardziej popularny wrestler(2004, 2005, 2007)
  • PWI Wrestler roku (2006, 2007)
  • PWI ranking #1 z 500 wrestlerów w 2006 and 2007
  • źródło : www.pl.wikipedia.org

 

Poszukujemy Adminów

By WWEHuSTLE

Zainteresowanych prosimy pisać na numer gg:18008743

 

 

 

 

John Cena Tribute HD

By WWEHuSTLE

 

Nadchodząca PPV

 
31. stycznia 2010

30-oosobowy Battle Royal 
o miano pretendenta do tytułu 

 

Statystyki

stat4u

Archiwum